วันนี้มันคือ Diary นะคะ
เมื่อวานนั่งคุยกับคนสวน สบายใจ :D
ท้าวความนิดนึง ถ้าใครรู้จักเรามาเกิน 4 ปี
จะเคยได้ยินชื่อคนสวนแน่นอน
คนสวนนี่คือฉายาที่เราตั้งให้เอง
เพราะเค้าเป็นคนที่ดึงเราออกมาจากกำแพง
ให้เรารู้จักเปิด รู้จักรักและศรัทธา
เราจะมีดอกไม้บานเสมอ เมื่อมีคนสวน (ฮิ้วววว...อ้วกได้คับ ไม่ว่าๆ)
จะรู้กันในหมู่เพื่อนฝูงว่าคนสวนคือ "หิ้ง"
ห้ามลบหลู่หรือนำมากล่าวถึงโดยพลการ
มีอยู่หนนึงเพื่อนเราเคยถามว่า
โจบิ : ตกลงแกชอบใครแน่วะ
เรา : ....^_____^v.... (ยิ้มเป็นคำตอบที่ปลอดภัยที่สุด)
โจบิ : แล้วคนสวนล่ะ
เรา : หิ้งไง
โจบิทำท่าขัดใจอย่างแรงเนื่องจากคำตอบไม่ชัดเจน จึงใช้ท่าไม้ตาย
โจบิ : แล้วถ้าคนสวนขอแต่งงานหล่ะ
เรา : ทันทีเลยแก
โจบิ : อืมม... เชื่อแล้วว่าเป็นหิ้งจริงๆ แล้วไมไม่แต่งซะทีหล่ะ
เรา : ก็เค้าไม่ขอนี่หว่า Y__Y~
จบข่าวเลย
คนสวนเป็นคนที่สำคัญกับเรามาก
นอกจากครอบครัวเราก็มีคนสวนนี่แหละ
ที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเรา
ไม่สบายใจ เหงา เศร้า ป่วย เอฟวรี่ติง
ถ้ามาหาได้ จะมาโดยพลัน
เคยเดินผ่านแผงหนังสือด้วยกัน
แล้วคนสวนก็หยิบหนังสือขึ้นมาเปิด (ไม่ซื้อ หน้าด้าน ฮาา..)
บอกว่า..อะนี่รูปเอ็ง ยืมมาใช้เป็นอเวเตอร์ในคอลัมน์หน่อยนะ
ฮี้ ๆ สำหรับคนสวนเราก็คือ "หิ้ง" เช่นกัน
คนสวนไม่ใช่คนรวยอะไร ธรรมดาๆ
อายุมากกว่าเรา 3 ปี
แถมงานก็หนัก งานราษฏ์ งานหลวง ม่วนไปเลย
บางวันเข้ากรม อีกวันโผล่ไปสัมภาษณ์ศิลปิน บลา ๆๆ
แต่ไม่เคยจะลืมเราเลย (ซึ้งงงง...อะฮึก.. อะฮึก )
แล้วในวันนี้ วันที่อ่อนแอ อะไรๆดูแย่ไปหมด
คนสวนอีกเช่นเคย ที่เข้ามาดูแล
ไม่รู้จะพูด จะขอบคุณยังไง ให้สมกับสิ่งดีๆที่ให้มา
รู้แต่ว่า..ถ้าไม่มีคนสวน ก็ไม่มีเราในวันนี้
You're The One !
I am who you want me to be. ;)
ปล. รีบๆตัดสินใจหน่อย จะเป็นเกย์หรือเป็นชาย จะได้รอ :P
แล้วคุณหล่ะมีคนสวนกันหรือยัง..?
คลิก play ถ้าหากอยาก "เผลอ"
..
